Konsultacje psychologiczne

Kiedy w życiu pojawiają się trudne sytuacje, konsultacja psychologiczna może pomóc w uporządkowaniu emocji, rozwianiu wątpliwości, spojrzeniu na problem z innej perspektywy i poszukiwaniu rozwiązań.

Konsultacje są krótkoterminową formą pomocy. Czasem klienci korzystają z jednej konsultacji, innym razem z kilku, do momentu kiedy poczują, że nie potrzebują już wsparcia. Zdarza się także, że klienci korzystają z pojedynczych konsultacji co kilka miesięcy, bo to najbardziej odpowiada ich potrzebom.

W trakcie konsultacji pozostajemy głównie na poziomie tego, co się dzieje teraz i pracujemy nad rozwiązaniem konkretnych problemów, choć zdarza się oczywiście, że specjalista zada pytanie, jak problem wyglądał wcześniej. Nie zajmujemy się raczej całościową pracą nad ogólnym funkcjonowaniem człowieka.

Konsultacja psychologiczna w sprawie dziecka

W trakcie pierwszego spotkania rodzice przedstawiają problem, a następnie wspólnie ze specjalistą podejmują decyzję o dalszym postępowaniu. Warto przygotować się do tego spotkania i przynieść opinie czy zaświadczenia, które rodzice uzyskali już wcześniej. Niektórzy rodzice spisują wcześniej pytania, które chcą zadać psychologowi. Jeśli to jakaś instytucja kieruje rodziców do specjalisty, warto poprosić np. nauczyciela o napisanie informacji o problemie i dotychczasowych próbach jego rozwiązania. Może być tak, że rodzice po pierwszym spotkaniu wyjdą z poczuciem, że problem jest rozwiązany albo że potrafią rozwiązać go sami. Zdarza się też tak, że ustalą ze specjalistą, co warto sprawdzić, jakie badania wykonać, żeby pomóc dziecku lub zaplanują kolejną wizytę. Może to być kolejne spotkanie z samymi rodzicami, na którym będą dalej rozmawiać o rozwiązaniu problemu (czasem rodzice dostają do domu zadania, żeby lepiej przyjrzeć się trudnościom dziecka z innej strony niż do tej pory). Zdarza się także, że kolejne spotkanie służy temu, by specjalista mógł poznać dziecko. Wówczas takie spotkanie poświęcone jest głównie potrzebom dziecka. Ważne jest, aby dziecko czuło się na nim w miarę możliwości bezpiecznie i komfortowo. Dlatego zazwyczaj potrzebne jest kolejne spotkanie, mające na celu omówienie tego, co zdarzyło się na spotkaniu z dzieckiem, już bez jego obecności i zaplanowanie ewentualnej dalszej współpracy.

Jednorazowa konsultacja u psychologa trwa 50 minut i kosztuje 140 zł.

Jeśli masz pytania dotyczące konsultacji, zobacz czy na dole tej strony znajdziesz na nie odpowiedzi.

Najczęściej zadawane pytania:

Ile spotkań z psychologiem możemy potrzebować?
Trudno z góry określić, jak będzie przebiegała współpraca z psychologiem w każdej sytuacji, ale nasi specjaliści odpowiedzą na Państwa pytania dotyczące tego, co się może dziać dalej, na ile to będzie możliwe. W każdej sytuacji to Państwo oceniacie, czy trudność została rozwiązana. Może się też zdarzyć tak, że psycholog pokieruje Państwa i dziecko do innego specjalisty.
Po czym poznać, czy konsultacja psychologa jest potrzebna/może pomóc?
Wsparcie psychologa ma sens w każdej sytuacji, w której rodzic czuje, że to co się dzieje między nim a dzieckiem jest dla niego trudne, kiedy rodzic czuje się bezradny albo kiedy niepokoi go jakiekolwiek zachowanie dziecka. Nie ma sytuacji, w których rodzic przychodzi niepotrzebnie. W każdej takiej trudności klient, ze wsparciem specjalisty, określa na czym polega problem i jaki jest cel wspólnej pracy.
Czy można przyjść z małym dzieckiem?
Tak, jeśli dziecko ma kilka miesięcy, można zabrać je ze sobą nawet na pierwszą wizytę. Czasem rodzice przychodzą na konsultacje w sprawie starszego dziecka, przyprowadzając ze sobą młodsze. Taka konsultacja jest trudniejsza, bo rodzic dzieli uwagę między swoją trudność i małe dziecko, ale rozumiemy, że zdarzają się sytuacje, w których brak możliwości zapewnienia opieki młodszemu rodzeństwu uniemożliwiłby wizytę.
Czy wymagana jest obecność obojga rodziców?
Jest to wskazane i bardzo pomaga. Każde z rodziców ma zazwyczaj inne spojrzenie i inne informacje, co daje pełniejszy obraz. Jeśli jednak z jakichś powodów uczestnictwo w konsultacji obojga rodziców jest niemożliwe, zapraszamy tego rodzica, który może przyjść.
Czy możemy się umówić od razu na kilka spotkań?
Często jest to niewskazane. Na pierwszym spotkaniu rodzice mówią specjaliście, na czym polega kłopot i razem podejmują decyzję co do dalszego postępowania. Może się zdarzyć, że jedna konsultacja będzie wystarczająca. Może się też zdarzyć tak, że specjalista, do którego Państwo traficie, nie podejmie się pracy w danej sytuacji i zaproponuje kogoś, kto ma większą wiedzę i doświadczenie w danym obszarze i będzie w stanie pomóc bardziej skutecznie. Może się też zdarzyć, że kolejna wizyta będzie wskazana, ale najpierw warto wprowadzić pewne zmiany i zobaczyć, jaki będzie ich rezultat. Albo specjalista zaproponuje, żeby zrobić jakieś badanie lub zaleci dodatkową konsultację z innym specjalistą. W związku z tym przewidzenie, ile spotkań jest konieczne i w jakich odstępach czasu mają się odbyć, może być przed pierwszym spotkaniem niemożliwe.
Czy dziecko będzie musiało zostać samo z psychologiem?
To zależy od decyzji dziecka. Zazwyczaj małe dzieci chcą, żeby rodzic został z nimi. Starsze dzieci mogą chcieć porozmawiać same z psychologiem, ale warto wiedzieć, że również wtedy psychologa obowiązuje zachowanie poufności.
Jak wytłumaczyć dziecku, gdzie idzie?

Warto powiedzieć dziecku wprost, że idzie do psychologa i że psycholog to ktoś, kto pomaga ludziom w różnych trudnościach. Niektóre dzieci od razu mają pomysł, w czym psycholog mógłby im pomóc. Można powiedzieć że rodzice mają trudność we wspieraniu dziecka i potrzebują pomocy dziecka, żeby zrozumieć problem i nauczyć się lepiej je wspierać.

Dziecko nie idzie do psychologa dlatego, że się źle zachowuje, a rolą psychologa nie jest tłumaczenie dziecku, że powinno zachowywać się inaczej. Konsultacje służą bardziej temu, żeby znaleźć źródło trudności i pomoc dziecku i rodzicom w lepszej współpracy.

Warto pamiętać, że im dziecko jest starsze, tym ważniejsza jest jego świadoma zgoda na rozmawianie z kimś o swoich problemach. Specjalista poinformuje też dziecko o tym, że nie musi ono rozmawiać o niczym, o czym nie zechce rozmawiać.